Páskar 2005
Ekki fór ég til NY þessa páska og ekki fór ég upp í Bræðraborg. En samt sem áður rættist bara mjög vel úr páskunum hjá mér.
Skýrdagur: Stelpukvöld hjá Ólöfu. Það er ekkert skemmtilegra en að hittast og hafa heima- spa. Allar að striplast um á næríum, með tær í fótabaði, maska á andlitinu og lesandi upp úr Dúndur daður og Súper sex.
Föstudagurinn langi: Gula partýið hennar Ólafar og Völu Gula þeman var allsráðandi í fatavali, skreytingum og veitingum. Limbóið klikkaði ekki heldur og þrátt fyrir góða keppinauta náði meistarinn að vinna (Ólöf).
Páskadagur: Því að henda sér í sófann og úða í síg egginu sínu þegar möguleiki er á útivist? Þetta var frábær dagur þar sem við Ólöf tókum Teresu í göngu í Reykjardal í Hveragerði þar sem við böðuðum okkur í guðsgrænni náttúrunni í heitri á. Það versta var þó að þurfa að ganga aftur til baka eftir afslappandi bað en við komumst í bílinn með drullu upp að hnjám (sumar) og blautar fætur eftir ,,stórfljótin” á leiðinni.
Um kvöldið var ákveðið að vera eins og ekta ferðamaður og fara út að borða. Síðan var okkar mikilvæga starf að kynna Teresu fyrir næturlífinu tekið mjög alvarlega þar sem gert var plan yfir alla þá staði sem við þurftum að komast yfir. Kvöldið var ekki síðra en dagurinn en gott að komast heim og smakka á páskaegginu sínu.

Við í Reykjadal
Málshátturinn minn: Það dansar enginn við sjálfan sig.
Skýrdagur: Stelpukvöld hjá Ólöfu. Það er ekkert skemmtilegra en að hittast og hafa heima- spa. Allar að striplast um á næríum, með tær í fótabaði, maska á andlitinu og lesandi upp úr Dúndur daður og Súper sex.
Föstudagurinn langi: Gula partýið hennar Ólafar og Völu Gula þeman var allsráðandi í fatavali, skreytingum og veitingum. Limbóið klikkaði ekki heldur og þrátt fyrir góða keppinauta náði meistarinn að vinna (Ólöf).
Páskadagur: Því að henda sér í sófann og úða í síg egginu sínu þegar möguleiki er á útivist? Þetta var frábær dagur þar sem við Ólöf tókum Teresu í göngu í Reykjardal í Hveragerði þar sem við böðuðum okkur í guðsgrænni náttúrunni í heitri á. Það versta var þó að þurfa að ganga aftur til baka eftir afslappandi bað en við komumst í bílinn með drullu upp að hnjám (sumar) og blautar fætur eftir ,,stórfljótin” á leiðinni.
Um kvöldið var ákveðið að vera eins og ekta ferðamaður og fara út að borða. Síðan var okkar mikilvæga starf að kynna Teresu fyrir næturlífinu tekið mjög alvarlega þar sem gert var plan yfir alla þá staði sem við þurftum að komast yfir. Kvöldið var ekki síðra en dagurinn en gott að komast heim og smakka á páskaegginu sínu.

Við í Reykjadal
Málshátturinn minn: Það dansar enginn við sjálfan sig.


0 Comments:
Post a Comment
<< Home