Höfðinglegar móttökur í Cardiff

Vikan í Cardiff leið allt of hratt og núna er ég kominn aftur til London. Það var frábært að fá að vera hjá Völu og það fór mjög vel um mig hjá henni.
Vettvangsnámið var meira en ég gerði mér vonir um. Ég fékk að fylgja nokkrum kennurum og þannig komst ég inn í svo fjölbreytta tíma, fyrir fatlaða, fyrir aldraða, í grunnskólum, tíma fyrir stráka og starf í erfiðum hverfum borgarinnar en ég fékk góðan kynninu á verstu hlutunum í Cardiff.
Ég fór inn á tvö elliheimili, og það var sko ekki samboðið við Laugaskjól. Annar staðurinn var skelfilegur þar sem ég gékk á vegg þegar ég gékk inn í stofuna hjá fólkinu, það reyktu allir og margir reyktu á meðan verið var að gera æfingar og dansa með, fyrir þau. Ég angaði það sem eftir var af deginum. Hitt elliheimilið sem ég fór á var mun skárra en sorglegt þar sem ekkert er um að vera fyrir fólkið nema danstími sem fer fram einu sinni í viku. En svo tók ég líka þátt í einum tíma með 68 + þær voru yndislegar konur á besta aldri sem hittast einu sinni í viku til að gera skakpandi dans. Þær voru frábærar, besti saumaklúbbur sem dansar.
Ég fór síðan í endalaust marga grunnskóla og við getum ekki kvartað á Íslandi yfir aðstöðunni sem við höfum, við höfum það besta af öllu. En starfið með nemendum var mjög áhugavert og yndislegt hvað allir tóku mér vel og krakkarnir hreint frábærir, saknaði svolíðið að vera ekki að kenna sjálf.
Ég ætla nú ekki að tala um all tímana sem ég tók þátt í en ég get sagt eitt að vettvangsnámið mitt var mjög vel heppnað og yndislegt, hugsjónafólk sem vinnur í Rubican. Svo er ég að verða nokkuð klár í brack dansi og street, en ég hef bara aldrei dansað svona mikið af þesu áður en þetta er það sem virkar með krökkunum og ég þurfti auðvitað að læra hratt til að verða nú gott fordæmi, með mínar fínu balelt hreyfingar.

Þjónustan í Cardiff er einstök
Það er nú ekki á hverjum degi sem maður er á veitingastað og þjónninn tekur upp á því að mata mann.
Ég veit ekki alveg hvort þetta sé almennt innifalið í þjónustunni eða hvort þjóninum hafi bara fundist ég svona klaufst við pastað mitt að hann hafi ekki getað annað en að kennt mér almennilega hvernig ætti að fara að. Þetta vakti auvitað mikla undrun hjá mér og Völu þar sem maður lendir nú ekki oft í þessu en þetta er bara til að hlæja að.

Vinsæll ferðamannastaður

Mjöll og fjölskylda í heimskókn.
Mjöll, Halli, Frosti og Logi komu í heimsókn í lok febrúar og fórum við í ferðalag til Salsbury, Bath og skruppum rétt yfir til Wales. Það var yndislegt að að geta verið með fjölskyldu sinni og gera e.a. allt annað en vanalega. Það sem stóð upp ur ferðinni var að koma til Bath sem er mjög fallegur bær og aðsetur Jane Austin, en hún er uppáhalds höfundur Mjallar þar sem hún skrifaði bókin Prige and predjuge, þar sem hinn eini sanni Mr.Darcy kemur við sögu. Það var ekki hægt annað en að heilsa upp á herrann en hann var ekki heima þennan dag þannig að við Mjöll urðum að láta okkur lynda að kaupa mynd af honum sem príðir núna arenhilluna mína og stofuvegginn hennar. Já já við systurnar erum stundum klikk.

London er vinsæll ferðamannastaður
Helgina á eftir Mjöll og fjölskyldu komu Andrea og Palli í heimsókn og það má með sönnu segja að neðanjarðarkerfið hafi verlið tekið með trompi þá helgina. Andrea kom hingað til að taka inntökupróf og fékk ég heiðurinn af því að fylgja henni og grey Palli fékk ekkert val og þurfti bara að skella sér líka með í inntökuprófið. Á laugardeginum hittum við Palli síðan Gyðuna okkar niðri í bæ og þá var sko tekið á skemmtana gírnum og lentum síðan í æsispennandi ferðalagi á leiðinni heim. Þetta var virkilega annasöm helgi hjá mér en vel þess virði þar sem það er yndislegt að að vinir manns vilji heimsækja sig.

Á mánudeginum tók skólinn við og ég get ekki sagt annað en þessi vikar er búin að vera einstaklega annasöm. Þetta var síðast vikan mín í skólanum þessa önn þar sem ég er á leiðinni í Vettvangsnám til Cardiff. Síðast vika fyrir annaskil þýðir auðvitað ekkert annað en póf og verkefni. Ég fór í próf í öllum danstæknunum, ég þurftið að kenna tíma í unglingaskóla, og þurfti að skila lokaverkefni í Choreolocial studies sem saman stóð af ritgerð, fyrir lestri, og dansa. En þetta var auðvitað ekki nóg fyrir mig þar sem ég dansaði og æfði fyrir tvær dansstuttmyndir. Þrátt fyrir þetta brjálæði í mér get ég ekki neitað að svitinn og orkan sem fór í þetta allt saman var þess virði og ánæjan þegar allt var búið á föstudagskvöldið og við fórum út að borða var ólýsanlegur. Bara eins og þegar maður lýkur við sýningu og allt er mögulegt.

En núna er ég á leiðinni á vit ævintýranna í Wales þar sem ég verð hjá Völu í viku og mun læra allt um Rubican Dance Agency þar sem ég verð að vinna.