Fínn dráttur

Já nú er sko saga að segja frá. Í gær var uppskeruhátíð í Vatnaskógi og var framreiddur þessi dýrindis þakkargjörðar máltíð. Eins og vanalega borðar maður alltaf of mikið því hlutirnir eru bara svo góðir í skóginum. En í þetta skipti er maturinn ekki aðalmálið.
Þar sem ég er mjög upptekin ung kona fór ég sjálf á bíl upp í skóg þar sem ég var að kenna til 6 og átti að vera komin upp í skóg fyrir 7. En þeir sem þekkja Kaggann minn vita að honum er ekki treystandi að fara í langt ferðalag og Gunnþóri hennar mömmu er mjög illa við að ég fari á honum (ég hef þó tröllatrú á drossíunni eða þangað til hún bilar). Það var því ekki annað í stöðunni en að fá Jeppann hans Gunnþórs svo litla dekurrófan væri örugg. En hvað? Jú jú það er nú ekki hægt að treysta á þessa bíla. Eftir að hafa troðið sig út af mat, fengið harðsperrur í kinnarnar og skemmt sér með frábæru fólki var kominn tími á heimför. Hummm jeppinn startaði ekki, ok ekkert mál fyrir skvísu eins og mig ég var einmitt með startkapla og kann réttu handtökin. Lét kaggann bara malla á meðan Karen skellti dótinu sínu í skottið en ég var búin að lofa kærastanum hennar að koma henni öruggri heim.
Heimferðin: Ljósin voru frekar dauf en við gerðum bara okkar besta úr því ( -hva eins og við höfum ekki haft vasaljós í bílnum!) og héldum ferðinni áfram en svo þegar við vorum komnar niður í Hvalfjörð þá... úppps Karen.... bensíngjöfin er hætt að virka!!! og svo hægt og rólega dó bíllinn.
Þá kemur að drættinum, en við fengum góðan drátt heim að bæ og þaðan var hringt í Sæla sem tók okkur upp í og reddaði okkur þar með í bæinn.

Af þessu má læra að ég er einstaklega óheppin með bíla, en þetta ævintýri gerði kvöldið enn eftirminnilegra.

London var æði

Ég fór í nokkra daga stopp til London um daginn til að heimsækja vin minn Andreas og til að eyða peningunum mínu. En maður þarf alltaf að fara af landi brott til að eyða.
Ég átti yndislegan tíma úti, ég kom á fimmtudegi og eftir ljúft flug þar sem ég hafði endalaus sæti fyrir mig þvældist ég um í lestarkerfi London. Að lokum fann ég Andreas á lestarstöðinni og heim héldum við þar sem kærastinn hans Luca beið með mat handa mér. Svona var þetta síðan allan tímann. Ég var eins og prinsessa. Luca smurði þar að auki brauðið mitt á morgnanna og hræriði í kaffinu mínu. En auðvitað gerði ég margt fleira en að borða. Ég fór í skoðaði Laban sem er ferlega flottur dansskóli, fór í danstíma með Luca, fór á sýningu þar sem Andreas var að sýna og á Listasafn. En Andreas er að reyna kenna mér allt um listir.

Áslaug mætti á svæðið
Áslaug sem er vel kunnug í London bókaði okkur á hótel sem getur ekki verið meira niður í bæ, sem var frábært því þá þurftum við ekki að þvælast langar leiðir til að tékka á búðunum. En ég var nú ekkert allt of dugleg að eyða í búðunum þó ég hafi getað klárað nokkrar jólagjafir, ég eyddi örugglega mun meira í mat og kaffi. En Starbucks er á hverju horni og ekkert betra en að setjast inn eða grípa með sér einn Latte.

Mjöll og Magga mættu á svæðið
Já það er ekki oft að maður geti hitt fullt af fólk sem maður þekkir í útlöndum. En við systurnar vorum báðar í London á sama tíma og því urðum við að hittast. Málið var að fara á Bridget Jones, sem var hrein snilld og ekki verra að fara á hana í London sjálfri.

Ferðin var í alla staði frábær og tímasetningin gat ekki verið betri því þá slapp ég við kennaraflensuna miklu sem geisaði á Íslandi á mánudag og þriðjudag. Hjúkk.

...Og þá byrjar þetta aftur...

Ég var rétt farin að muna hvað ég átti að vera að kenna þegar verkfallið skall á aftur. Ég vona nú að þetta leysist sem fyrst þannig að ég þurfi ekki að gera jólahreingerninguna mín strax. Ég einfaldlega hef ekki tíma til þess!!!
Í kvöld er svo unglist og hafa síðustu dagar farið í að æfa fyrir það. En við erum nokkrar sem dönsum dans eftir hana Ólöfu. Ég hvet því alla sem langar að sjá mig í stuttu pilsi og sönglandi á sviðinu að drífa sig niður í Tjarnabíó kl. 8 í kvöld -- og já það er frítt inn..

Síðan er það morgundagurinn en ég er hætt þessu verkfallsrugli og er að skella mér til London á morgun. Þar ætla ég að hitta minn kæra vin Andreas en síðan kemur hún Áslaug á laugardaginn og þá verða búðirnar skoðaðar :)
London hér kem ég!!!

Mætt til starfa - í bili

Kennslan byrjaði á fullu í morgun og var ekkert verið að hika við þetta, skellti nemendum mínum bara í próf. Ég hafði að vísu sett þeim það fyrir, fyrir 6 vikum!!
Það er samt einkennilegur andi í skólanum og skrýtið að kenna við svona aðstæður, fólk er brjálað yfir því sem verið er að bjóða okkur og við látum ekki bjóða okkur þetta lengur. Svo eru það þessi mánaðarlaun sem borgin ætlar að borga, halló ég kæri mig ekkert um það að vera fá e.u. aumingjagreiðslu frá borginni. Ég er ekki búin að vinna fyrir þessum launum og legg það ekki í vana minn að fá fyrirfram. Þetta er ekkert annað en lán og frestar bara vandanum sem kemur þá niður á manni síðar. En get ég afþakkað pent? --NEI - Kerfið býður ekki upp á það!

En auðvitað er ekki bara pirringur í gangi það er líka gaman að fá loksins að vinna vinnuna sína, hitta krakkana og fá að skammast :)

Best að fara kjósa um miðlunartillöguna og skila henni svo örugglega í póstkassa en verð fyrst að halda einn nemendaráðsfund.